Ben jij als Margot?

 
Margot schiet voor haar gevoel altijd te kort
 

“Voor mijn gevoel schiet ik structureel te kort. Op mijn werk of thuis, het maakt niet uit…”

 

Margot (47 jaar) heeft de afgelopen jaren veel voor haar kiezen gekregen! Drie jaar geleden is zij gescheiden en niet lang daarna werd haar moeder ernstig ziek. Ondanks dat Margot geen gemakkelijke relatie met haar moeder had, heeft zij toch de meeste zorg op zich genomen. Een half jaar geleden is haar moeder overleden. Toch betekende dit niet het einde van Margots zorgen.. Haar jongste dochter behoeft namelijk extra zorg en haar 18-jarige zoon zit tot haar spijt werkeloos thuis. Al met al is het dus niet zo gek dat de emmer langzaam bij haar is overgelopen!

“Ik voel me somber, onzeker en ik heb altijd het gevoel dat ik het niet goed genoeg doe. Ik ben ook snel van streek. En die gedachten! Ik heb het niet onder controle!” schrijft zij in de intake aan Je online coach*. De vragenlijsten laten inderdaad een zeer hoge score op piekergedachten zien, maar daar weet Je online coach wel raad mee!

De eerste fase van dit traject richt zich op het duidelijk(er) in kaart brengen van waar Margot nou precies last van heeft en wanneer zij er last van heeft. Kan zij erachter komen waar haar negatieve gedachten en gevoelens op zijn gebaseerd? Welke gedachten keren telkens terug? En op welke momenten? Want: hier zicht op krijgen, is er grip op krijgen!

Wat vooral opvalt aan Margot, is haar onmetelijke verantwoordelijkheidsgevoel! Zij probeert alles voor iedereen in goede banen te leiden en is geneigd zichzelf daarbij uit het oog te verliezen.

Meteen na het ontwaken, begint de bovenkamer te draaien en maakt zij zich er druk over of iedereen wel op tijd op zal staan, de afspraken voor die dag na zal komen, hoe de stemming zal zijn en hoe zij die – in het geval van een mineur – ten goede kan keren, of haar zoon wel goed heeft uitgezocht hoe hij op het sollicitatieadres kan komen, of haar dochter de dag door zal komen zonder haar vier keer te bellen en weet-ik-hoeveel berichtjes te sturen, en heeft haar collega wel de stukken voor de vergadering uitgeprint en zal zij dat anders zelf niet nog snel even doen voor de zekerheid, enzovoorts, enzovoorts.

En ondanks al haar inspanningen en goede bedoelingen is het terugkerende gevoel dat Margot heeft dat zij zó ontzettend hard haar best doet, maar het tóch nooit (goed) genoeg is…

Als zij in de volgende fase van het traject dit soort gedachten eens wat kritischer gaat bekijken (kloppen mijn gedachten eigenlijk wel en/of zijn er misschien andere manieren om het te zien?), beseft Margot steeds meer dat zij zichzelf ‘overvraagt’ en dat juist dit ervoor zorgt dat dingen minder goed lukken. Op zijn beurt zorgt dat voor schuldgevoelens en die maken dat zij nóg meer verantwoordelijkheden naar zich toetrekt. Dit inzicht zorgt ervoor dat zij dingen meer los gaat durven laten en de basis voor haar onzekere gevoelens begint dan langzaam af te brokkelen.

Ook lukt het haar steeds beter haar gedachten te relativeren en gaat zij meer op zoek naar de grijstinten. Haar gedachten konden namelijk nogal zwart – wit zijn. Als iets mis ging of anders liep dan gewenst, was zij geneigd te denken dat ALLES ALTIJD mis ging. Of als iets tegenzat, kwam het NOOIT meer goed. En voor haar gevoel deed IEDEREEN onaardig tegen haar, terwijl het maar één collega betrof die een wat stekelige opmerking had geplaatst.

Verder richt Margot haar aandacht meer op de positieve dingen; niet enkel bij zichzelf, maar ook bij anderen. Want zij was geneigd om datgene dat wél goed gaat of positief is terzijde te schuiven als vanzelfsprekend.

Door deze nieuwe zienswijze gaat Margot anders tegen de dingen – en vooral ook zichzelf – aankijken. Gestaag neemt haar zelfvertrouwen toe. Een proces dat nog eens versterkt wordt als zij haar persoonlijke kwaliteiten benoemt.

Aan het eind van het traject geeft Margot aan zich weer een stuk steviger in haar schoenen te voelen staan. Ook uit de vragenlijsten die zij invult, komt naar voren dat zij flink is opgeknapt: de somberheidsklachten zijn fors verminderd en ook heeft zij veel minder last van stressklachten. Daarnaast zijn bovendien de piekergedachten afgenomen waardoor zij ook beter slaapt. Tot slot verloopt ook het contact met haar kinderen een stuk soepeler en daar voelt Margot zich erg gelukkig mee!

Zijn er punten in dit verhaal die je herkent bij jezelf? Zou jij ook hulp kunnen gebruiken? Neem dan vrijblijvend contact met mij op.

De werkdagen van Je online coach zijn maandag, dinsdag, woensdag en donderdag. Ik werk niet met een wachtlijst, dus we kunnen meteen aan de slag!

* Margot is een fictief persoon. Bovenstaande casus is een samenvatting van meerdere ervaringen van Je online coach.