Wat je kan leren van die ene irritante persoon

 

“En jij bent een @*#%!!, dan weet je dat ook!”, roep ik hardop uit. Natuurlijk niet tegenover degene die al deze boze gevoelens bij me oproept - neuh, moet je je voorstellen - maar op de fiets op weg naar huis (over een stil en verlaten weggetje ; )). Het is een tocht van een half uur en in die tijd voer ik talloze, hypothetische discussies met mijn leidinggevende.

Zij heeft mij iets daarvoor in onverbloemde taal laten weten dat ze niet tevreden is. Ik ben oprecht verbaasd en er ook – zichtbaar – door ontdaan. Ik sputter een beetje (lauw) tegen en haar nogal boute repliek is: “Het is gewoon niet goed. Dan weet je dat” en daarmee is wat haar betreft de kous af. Wat overrompeld door de situatie druip ik beteuterd af.

Pas op de fiets haalt de uitgestelde reactie mij in: “ik had DIT moeten zeggen!” en “ZO had ik het moeten aanpakken!”. Ow, wat baal ik dat ik niet beter voor mezelf ben opgekomen.

Maar vooral ben ik boos. Boos op haar lompe manier van reageren. Voor de verandering moet ik vaststellen dat ik de kritiek makkelijk naast me weet neer te leggen, wat dan wel weer verfrissend is. Zo ben ik normaal iemand die nogal aan zichzelf kan twijfelen. Door iemand anders bevestigd te worden in de ‘ik doe het niet goed’ gedachte, zou een volkomen ramp moeten zijn! Met enige blijde verwondering constateer ik dat dit niet het geval is. Mooi, mijn ego staat dus nog overeind. Maar waarom houdt het me dan tóch zo bezig?

Grrr, irritatie!

Inmiddels thuis aangekomen, boemelt de gedachtetrein rustig verder. Het lukt me die avond zelfs niet om in slaap te vallen. En ondertussen ben ik niet alleen maar boos op mijn leidinggevende, maar ook op mijzelf: want waarom kan ik dit in hemelsnaam niet loslaten?! Waarom gaat die vrouw zo onder mijn huid zitten?

"Mijn leidinggevende maakt het kennelijk geen ene zier uit wat anderen van haar vinden en daar kan ik wat van leren!"

En dan – om half 2 ’s nachts – valt eindelijk dat begeerde muntje.

Ik realiseer mij dat mijn leidinggevende het tegenovergestelde is van hoe ik ben en met dingen omga. Want áls ik al kritiek geef, doe ik dat héél voorzichtig. Ik wil graag dat dingen in harmonie gaan en ben erg bezig met hoe mijn boodschap bij de ander over zal komen.

Pling! Inzicht!

Ik ben sowieso iemand die veel bezig kan zijn met wat anderen van mij vinden. Want stel je voor dat ze iets negatiefs over mij zullen denken of me iets kwalijk zullen nemen?!

Kortom: ik ben een pleaser...

Nee, dat staat er eigenlijk niet goed. Ik BEN dat niet, het is een eigenschap waar ik last van kan hebben. Een eigenschap die overigens – niet onbelangrijk – voortkomt uit iets moois en positiefs. Want ‘pleasers’ zijn over het algemeen heel lieve, zorgzame, tactische en (sociaal) gevoelige mensen, die veel voor anderen overhebben en bereid zijn veel op zich te nemen; om maar een paar positieve tegenhangers te noemen.

Het zijn kwaliteiten waar je dus trots op mag zijn en die je ook zeker moet koesteren. Maar koesteren houdt ook in dat je ervoor zorgt dat het niet je valkuilen worden. Zo kan iemands kracht soms ook een keerzijde hebben: je kunt jezelf ermee in de weg zitten.

Mijn leidinggevende maakt het kennelijk geen ene zier uit wat anderen van haar vinden en daar kan ik wat van leren!

Want soms confronteert irritatie naar anderen je dus ook met jezelf en laat het zien waar je iets meer van zou willen of mogen hebben. In dit geval dus de kunst om wat anderen over je denken of van je vinden wat meer los te laten. Dat betekent natuurlijk niet dat je dan maar iedereen keihard moet gaan lopen ‘dissen’. Het is meer een gradueel verschil.

Door er op deze manier naar te kijken, merk ik dat ik de boosheid (eindelijk!) kan loslaten. Ik kan er het positieve voor mezelf uithalen en de negativiteit bij haar laten. Moe - maar een wijze les verder - val ik ten slotte in slaap.

 
Verandering is mogelijk!
 
 

Deze les leerde ik alweer een tijdje terug, maar het is me altijd bijgebleven. En ik ben erg benieuwd hoe dit bij jou zit. Heb jij ook iemand in je omgeving waar je maar slecht mee door een deur kan? En wat zou je van deze persoon kunnen opsteken? Ik zou het leuk vinden als je mij dit laat weten, dus stuur me een berichtje of laat een comment achter.

Voel jij sowieso dat je je minder druk wil maken over wat anderen eventueel zeggen, denken of vinden? Wil je daarnaast meer durven aangeven dat de ander over je grens gaat zonder bang te zijn voor de reactie? Kortom: wil je niet langer meer twijfelen aan jezelf? Schroom ook dan niet en neem contact met mij op. Laat me weten waar je tegenaan loopt en naar welke verandering je op zoek bent.

 
 
Want weet: verandering is mogelijk. Je bent sterker dan de problemen die je in je leven tegenkomt. En je hebt daarbij niets te verliezen, en vooral juist veel te winnen. Mij is het gelukt om al dit soort ondermijnende gedachten (ver) achter me te laten. Ik voel me krachtig en zelfverzekerd. En die mogelijkheid is er ook voor jou!
 
 
Get in touch!

Stay in the know:

Stay in the know: newsletter