Authentiek in een wollen legging

“Mèèèèèèèèèh!!!”, roept de jongen mij na terwijl hij langs me fietst.


Die apocalyps mag wat mij betreft NU plaatsvinden. Een meteoriet die inslaat? Prima! Kom maar op! Of laat gewoonweg de aarde hier en nu onder mijn voeten opensplijten zodat ik in één moeiteloze beweging kan verdwijnen. Ja, mijn 14-jarige puberziel is diep getroffen! En dat terwijl ik mij nog maar een uur geleden in een super, shopping frenzy high bevond...

 

“We krijgen aan de ene kant te horen dat we authentiek moeten zijn, puur en onszelf. Maar tegelijkertijd kan eigenheid en openheid ook KEIhard afgestraft worden.”

 


“Jaaaa, staat je práchtig!”, roept ze enthousiast. “Die kopen we ook!”. Ik ben met mijn moeder in een trendy kledingwinkel, die altijd net wat voorloopt op de geldende mode. We praten over begin jaren 90, dus denk: een iets te wijde levi’s die je hoog in de taille draagt, strak aangesnoerd (ow die lelijke plooien in de lies!) met een flinke riem, met een even flinke gesp. En daarboven een trui, het liefst een ‘Donaldson’. Dus ja, die wollen legging gecombineerd met een wollen trui was ‘pretty out there’...


 
authentiek in een wollen legging.jpg
 

Dat vond die jongen op de fiets kennelijk ook! En dit was zo onverdraaglijk voor mij, dat ik rechtsomkeert maakte en de kleren zó goed verstopt heb, dat ik ze nooit – maar echt hè? NOOIT! - meer teruggevonden heb! Ook niet toen de mode veranderde of toen het mij (in mijn meer rebelse fase) allemaal geen ene zier meer uitmaakte wat mensen vonden of wat er op dat moment nou in de mode was of niet.

 

Het valt ook niet mee! We krijgen aan de ene kant te horen dat we authentiek moeten zijn, puur en onszelf. Ergens voor moeten staan. Maar tegelijkertijd kan eigenheid en openheid ook KEIhard afgestraft worden. En we willen niet buiten de boot vallen. We willen aardig gevonden worden. We willen erbij horen.

 

Dus geven we die grens niet aan, want anders: “Mèèèèèèèèèh!!!”. Spreken we niet uit hoe we ons eigenlijk voelen, want: “Mèèèèèèèèèh!!!”. Blijven we twijfelen aan onszelf: “Mèèèèèèèèèh!!!”.

Meeeeeeh.jpg

Maar (zoals Brené Brown dat zo mooi in haar Tedtalk verwoord heeft) ‘erbij horen’ is jezelf aanpassen: “dit moet ik doen”, “dit moet ik niet doen”, “dit moet ik zeggen”, “dit moet ik vermijden”, “zo moet ik zijn”, “zo moet ik me kleden”. Beklemmend is het!

En hoe bevrijdend is het dus om los te laten wat anderen eventueel over je zullen denken, zeggen of vinden. Om los te laten wie je denkt dat je zou moeten zijn. Durf dus je eigen, heerlijke, onvolmaakte, perfecte zelf te zijn!

Wil jij jezelf waardevol vinden om wie je bent, in ál je facetten? Die kwelgeest in je hoofd het zwijgen opleggen? Je grenzen en wensen aangeven zonder bang te zijn voor de reactie? Meld je dan vandaag nog aan voor de (gratis) online training!

Laat me ook zeker je ervaringen met de oefeningen weten. Je kunt me altijd mailen of een (gratis en vrijblijvend) kennismakingsgesprek met mij inplannen.

Get in touch!

Stay in the know:

Stay in the know: newsletter
Len van der RijstComment